บทความของ TK : ในครั้งที่เรายังไม่เข้าใจ...
posted on 08 Nov 2011 20:25 by tangkwact
(ค่อยๆอ่านนะครับ คำต่อคำเผื่อความรู้สึกของผมจะสื่อเข้าไปได้บ้าง)
.
.
.
ก่อนนี้ ผมรักและชอบในสิ่งที่สวยงาม งดงามและใสสะอาด
ทำไมยังมีคนที่ชื่นชอบในความวิปริต ไร้ระเบียบ และเศร้าโศกอยู่อีกนะ ?
ไม่เข้าใจ.....
ผมไม่เข้าใจมันจริงๆ เพลงเศร้าๆ ในหนังรักนั้น ใครจะเป็นจะตาย ผมไม่เคยจะเข้าใจ....
โลกนี้มันควรจะสวยงามสิ ถึงใครจะจากเราไปก็เป็นธรรมดา ใช่แล้ว!
จงมองโลกในแง่ดีสิ ไม่เห็นจะมีอะไรให้เศร้าสร้อยอีกต่อไป....
แต่ทว่านี่คือความคิด.... ที่ดูดีเกินไป
ในตอนนั้น หัวใจของเด็กน้อยไม่มีวันรู้เลยว่า.... ทำไมเขาไม่เคยเจ็บปวดเลย?
จนมาถึงเวลาที่ผมรู้สึกถึง.....ความสุขถึงที่สุด
มันทำให้มีพลังขับร่างกายไปในโลกนี้อย่างไม่สิ้นสุด
และพร้อมที่จะพุ่งชนทุกๆอย่างหายไปราวกับแผ่นโฟม
ในทางกลับกันก็กลายเป็นมึนเมาและหลงอยู่ในภวัง
หูหนวกตาบอดไม่รู้เรื่องรอบตัวและโง่เง่าเต่าตุ่นที่สุดด้วย!!
แต่ใครจะรู้เล่า ว่าตัวเรา.....
มันบ้าไปแล้ว (หัวเราะ)
ในเวลานั้นที่เป็นอดีต
ผมพร้อมที่จะสัมผัสอยู่ในความสุขนี้ไปตลอดชีวิต....
ใช่ จนกว่าจะตาย ตั้งใจว่าจะไม่ออกไปไหนเด็ดขาด จะอยู่อย่างมีความสุขอย่างนี้ล่ะ
จะมีใครที่เคยอยู่กับเรา....กลับทอดทิ้งเราไปก็ตาม
ขอแค่เธออยู่กับฉันเพียงคนเดียว
ไม่ขอมีใคร
เท่านั้นก็เพียงพอแล้ว....
อย่างไรก็ตาม
นี่ไม่ใช่เรื่องของ "ผม" เพียงคนเดียว
.
.
.
.
.
ในวันนั้น เพียงผมกระพริบตา
วงกตไม่มีทางออกที่ผมระเริงอยู่
แหลกลง
และ
หายไป
เหลือเพียงซาก....ที่ขนออกไปเท่าไหร่ก็ไม่หมดเสียที
มันมากมายเหลือเกิน ทั้งๆที่ตัวเองเป็นคนสร้างมันขึ้นมาเอง ยังตกใจ...
ซากที่ขนไปทิ้ง ยิ่งมองดูยิ่งเจ็บปวด
แม้จะทิ้งมันให้หายไปแสนไกล....
แต่เพียงแค่คิดถึงก็เจ็บปวดรวดร้าว
ผมต้องทำอย่างไรกันหรือ?
ล้างสมองตัวเองงั้นเหรอ?
บ้าน่า...ทำเป็นหนังวิทย์เก่าๆไปได้ (หัวเราะ)
.
.
.
.
.
งั้นก็ตาย? ....... (หัวเราะหนักกว่าเดิม)
และแล้วก็มาถึงจนได้....
วันที่เด็กน้อยผู้นี้ได้รู้เสียทีว่า....
เจ็บจริง มันเป็นยังไง
มันไม่เหมือนนั่งดูหนัง
นั่งฟังเพลง
นั่งดูคนที่ฆ่าตัวตายแล้วอุทานขึ้นมาว่า "ขยะ!!"
ไม่!
ไม่มีอะไรเหมือน....
ความเป็นจริงหรอก!!!!!!!
ณ วินาทีนี้
เมื่อพบเจอกับความงดงาม สุขสันต์และรื่นเริง
ในใจที่เหมือนจะเป็นน้ำแข็งก้อนนี้
อยากจะทำลายทุกสิ่งที่เห็นอยู่ตรงหน้า...
เมื่อความรัก
กลับเป็นความแค้น
.
.
.
.
.
ผมก็อยากรู้เหลือเกินว่า
....
ผมจะหลุดพ้นเมื่อไหร่กัน?
ปล.จะยังไงผมก็จะสู้และเขียนการ์ตูนมาลง ณ ที่แห่งนี้ ตลอดไปครับ...
(พูดง่ายๆคือไม่ต้องกลัวผมตาย คนบ้ามันไม่ฆ่าตัวตายหรอกครับ)
edit @ 8 Nov 2011 20:30:40 by ❤`•.¸¸.•´´Tangl{wa´´•.¸¸.•`❤
edit @ 1 Dec 2011 14:49:55 by ❤`•.¸¸.•´´Tangl{wa´´•.¸¸.•`❤
)
)
(ก็ตอนแรกตั้งใจเขียนตัวเองไม่ใช่เรอะ - -*)